عبد الجواد الكليدار ( مترجم : مسلم صاحبى )

148

تاريخ كربلا وحائر الحسين ( ع ) ( تاريخ كربلا و حائر حسينى ) ( فارسى )

ساده‌دل ، سرايت كرد . اين تهمت‌هاى بىپايه و اساس در نوشته‌هاى شرق‌شناسان بينوا كه از عقايد مسلمانان و اختلافات مذهبى ايشان ، به كلّى دور و به غايت بىخبرند ، بازتاب يافت و كار به جايى رسيد كه برخى از اين بيگانگان ، به پرس‌وجوى اين مسئله از مراجع تقليد برجسته شيعيان كشور عراق ، با انگيزهء ثبت نتيجه و جواب در « دايرهء المعارف بريتانيا » مبادرت نمودند . « 1 » اكنون ملاحظه كنيد كه آثار و تبعات تبليغات گمراه كننده و زيان‌بار به كجا رسيده است . از همين رو ، سنجيدن بيهودگى و رسوايى اين شبهه و ترديد ، لازم و ضرورى به نظر مىرسد . اين شبهه ، عبارت از اين است كه بعضى از دشمنان و به اصطلاح رقيبان مذهب تشيّع ، چنين وانمود كرده‌اند كه سجدهء شيعيان بر تربت ( مهر ) در نماز ، بدعت است و نوآورى در دين محسوب مىگردد . در صورتى كه اين كار ، بسيار ساده و توجيه آن نيز در نهايت سهولت و سادگى است و هيچ طعن و تمسخرى ، نسبت به مهم‌ترين مذهب از مذاهب اسلامى كه تمسك آن به اصول استوار دين اسلام و خاندان پيامبر اكرم ( ص ) ، بيش از ديگران به اثبات رسيده است ، موجب نمىگردد . هنگامى كه ادعاى باطل اين مدّعيان لاف‌زن و دروغ‌پرداز ، ريشه دوانيد و در ميان عوام ، گسترش يافت و به مرور زمان ، بارور شد و ميوه‌هاى تازه داد ؛ پيرايه ديگرى بر آن بستند و گفتند : بت‌پرستى است ! و سجده بر تربت امام حسين ( ع ) ، نوعى پرستيدن بت به شمار مىرود ؛ بدون اينكه ميان سجده بر چيزى و سجده براى چيزى ، تفاوت و امتياز قائل شوند . به همين جهت ، تربت را قرص ، لوح ، سنگ و گِلِ فشرده ، ناميدند و به منظور اثبات مدّعاى خود و تأييد گفته‌هاى واهى و

--> ( 1 ) . ر . ك : الارض و التربهء الحسيّنيه ، مقدمه .